Belki

Belki gidebildiğimiz uzaklık oranında özgürlüğümüz vardır hayatta. Sınırlanmış birer özgürlük; genişletilebilir ya da olduğu gibi kabullenilebilir.
Kapalı bir yüzme havuzunda adaya sürüklenmek gibi. Hayatın içinde kaldığımız sürece saygı duyulması gereken ölüm korkusu, tanrılar ya hiç yok ya da hep yanımıza. Belki ne kadar öldürebilirsek o kadar seviliriz başkaları tarafından katil dostlarımızla.
Sevgimiz eski bir oyuncak gibi elimizde parçalanırsa veya hayatımız değersiz bir oyunsa..
Bir anda içinde bulduğumuzda kendimizi, aslında hiçbir şey öğrenmemiş olduğumuz farklı bir dünyada.
Kimi sorgulayacağımızı ya da suçlamamız gerektiğini şaşırırsak bizi tanımalarının imkânsız olduğunu düşündüklerimizin arasında.
Belki…
İçimizdeki şeyi değiştirmelerine izin verdiğimizde hissettiğimiz  sızlama arttığında, kendimize verdiğimiz ve tutamadığımız sözler olduğunda; hatırlamalıyız.

Ne kadar yaklaşabileceğimizle ilgili dostluklarımız vardır hayatta; en yakını tek bedende bir dostluk.
Eksikliği tamamlama gereği hissettiren eksiklik. Bütünleşip ayrılma, birleşip kutuplaşma. Bir şeylerin parçası içinde devam ederken işlemeye ve sahiplenirken olanları.
Teslimiyet ve hükmetme duyguları sarmışken dört yanımızı.
Yönetimi devraldığında içimizde bazıları; hatırlamalıyız delirmek ve delirmeyip başka türlü bir deli olmak arasında yapmakta olduğumuz tuhaf seçimin sonuçlarını.

Kendimize geldiğimiz, yaşadığımızı hissettiğimiz anları hatırlamalıyız.
Belki dostluklar ve özgürlükler yan yana olamazlar.
Aşk ve güven duygusu kol kola giremez.
Tutku ve sevgi bir arada olamaz.
Belki sen benden ayrıldığında her şey birbirinden çoktan ayrılmıştır.
Ve belki bir ya da iki şey bir zamanlar ayrılmışsa bir daha asla birleşemez.